|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
ALLE films op dinsdag beginnen om 19.30 uur (ook de klassiekers).
PROGRAMMA
Woensdag 1 en donderdag 2 september
Latcho Drom
1993, Frankrijk, 103 min.
Regie: Tony Gatlif
Cast: La Caita (La Caita), e.a.
Website: www.samsonanddelilah.com.au
Jaren nadat Latcho Drom een award won tijdens het filmfestival van Cannes is het kleurrijke zigeunerepos alsnog in Nederland uitgebracht. Muziek, dans en de zigeunerdiaspora vormen de hoofdbestanddelen van de 103 minuten lange tocht, die het moeizame bestaan van de Roma volgt, duizend jaar geleden begonnen vanuit India, door Noord-Afrika naar Europa. Ook zonder uitgeschreven dialoog of professionele acteurs blijft de boodschap van vervolging overeind. Met een over Auschwitz zingend oud vrouwtje als treurigstemmend hoogtepunt. Regisseur Tony Gatlif (zelf ook zigeunerbloed) gebruikt zoals altijd in zijn films, veel muziek, met liedjes die melancholie uitdragen, maar vaak ook met veel energie de geleden ontberingen overstemmen: levensvreugde wint het van zelfmedelijden. Latcho Drom (Goede reis) werkt uitstekend als wereldmuziekfilm, waarbij de bontgekleurde kostuums en intens beleefde dansopvoeringen het geluid ondersteunen. Met indringend klagerig gezang van mooi gefotografeerde Roma, die altijd weer tijdelijke bewoners van woeste omgevingen en vervallen steden.'Een muzikale reis door de internationale zigeunercultuur' (Het Parool)
Woensdag 8 en donderdag 9 september
Nowhere Boy
2009, Groot-Brittannië/Canada, 98 min.
Regie: Sam Taylor-Wood
Cast: Aaron Johnson (John Lennon), Kristin Scott Thomas (Mimi Smith), Thomas Sangster (Paul McCartney), Anne-Marie Duff (Julia Lennon), e.a.
Website: www.nowhereboy.co.uk
Je hoeft geen fan van de Beatles te zijn om te weten dat John Lennon op 8 december 1980 werd vermoord door een gestoorde fan. Hij werd veertig jaar oud. Minder bekend is het verhaal van de jeugd van de muzikant. De eerste helft van Nowhere Boy draait om het gezinsleven van de onzekere, stuurloze 'Beatle-in-wording'. John groeit op in een doodgewoon rijtjeshuis in een suffe buitenwijk van Liverpool. Vanaf zijn vijfde jaar woont hij bij zijn strenge tante Mimi (uitstekende rol van Kristin Scott Thomas), met wie hij constant in de clinch ligt. Hij wordt wel blij van zijn oom George, die hem zijn eerste muziekinstrument geeft: een mondharmonica. Maar dan verschijnt zijn eigen moeder Julia (fraaie rol van Anne-Marie Duff) opeens weer in zijn leven. Zijn moeder is in alles het tegenbeeld van zijn tante en John groeit steeds meer naar haar toe. Dit zorgt voor nog meer ruzies met zijn tante. Moeder Julia leert hem spelen op de banjo en neemt hem mee naar de film Love Me Tender met Elvis Presley. John wil net als Elvis een meidenmagneet zijn. Een goede reden om zelf muziek te gaan maken. Hij richt The Quarrymen op, waar een tijd later ook Paul McCartney en George Harrison deel van gaan uitmaken. Moeder Julia is een groot fan. Maar als zijn band naam maakt gaat het irriteren, zo'n moeder die danst tussen de groupies. En waarom stond ze hem indertijd af?'Met een fijne soundtrack van rock 'n roll en blues uit de jaren vijftig' (Het Parool)
Dinsdag 14 september, aanvang 19.30 uur
Fantastic Mr. Fox
2009, Verenigde Staten/Groot-Brittannië, 87 min.
Regie: Wes Anderson
Stemmencast: George Clooney (Mr. Fox), Meryl Streep (Mrs. Fox), Jason Schwartzman (Ash), Bill Murray (Badger), Michael Gambon (Franklin Bean), e.a.
Website: www.fantasticmrfoxmovie.com
Fantastic Mr. Fox werd genomineerd voor een Oscar en was een van de publieksfavorieten op het laatste filmfestival van Rotterdam. Ook dieren zitten soms niet lekker in hun vel. Neem Mr. Fox (met de stem van George Clooney), die is slim en gesoigneerd, in scherp gesneden corduroykostuum, maar ook alweer lang geleden gedomesticeerd door zijn vrouw (stem van Meryl Streep), die hem liet beloven een professie als kippendief op te geven. Nu werkt Mr. Fox als columnist voor een krant, het soort kabbelend bestaan dat niet geheel bij zijn aard past. En dan is er zijn zoon Ash, een onzekere pubervos met geheel eigen kledingcodes zoals superheldencape en sokken over de broekspijpen. Hij zou graag indruk maken op zijn vader, liefst met atletische prestaties voor het schoolsportteam, maar mist daartoe het benodigde talent. Alles zal veranderen wanneer de huisvader Mr. Fox het gezinshol onder de grond verruilt voor een iets te duur boomhuis, tegenover de terreinen van de drie gemeenste boeren uit de omgeving. Eentje doet in kippen en dat is zeer verleidelijk voor Mr. Fox. Tegelijk wordt ook zoon Ash op de proef gesteld, als een vossenneefje komt logeren. De in yoga en zelfkennis excellerende atleet Kristofferson maakt dat Ash nóg meer over het hoofd wordt gezien, en actie moet ondernemen. Animatiefilm naar het verhaal van de Britse schrijver Roald Dahl.'Fantastic Mr. Fox is excentriek en elegant, betoverend en hilarisch. Min of meer realistisch geacteerde taferelen en cartoonachtige vondsten buitelen vrolijk over elkaar' (de Filmkrant)
Woensdag 15 en donderdag 16 september
Mères et filles
2009, Frankrijk/Canada, 105 min.
Regie: Julie Lopes-Curval
Cast: Catherine Deneuve (Martine), Marina Hands (Audrey), Marie-Josée Croze (Louise), Michel Duchaussoy (Michel), e.a.
Website: www.bacfilms.com/fichesalles.php?id=455
Catharine Deneuve is op haar best als ze sterke, strenge vrouwen portretteert. In Mères et filles geldt dat voor de huisarts Martine, moeder van de dertiger Audrey. Ze is een zakelijke vrouw die zich niet snel van de wijs laat brengen. Maar achter haar koele façade gaan angsten en twijfels schuil, en het is uitgerekend haar dochter die haar daarmee confronteert. Audrey is uit het Canadese Toronto overgekomen om haar ouders te bezoeken. In de badplaats, waar ze opgroeide, is alles nog bij het oude gebleven. Ook de relatie met haar moeder is binnen enkele minuten terug bij af. De twee stijfkoppige vrouwen ruziën alsof ze elkaar gisteren nog zagen. Tijdens haar verblijf vindt Audrey per toeval een klein boekje met dagboekaantekeningen dat van haar grootmoeder Louise moet zijn geweest. Beetje bij beetje komt Audrey erachter dat de spanningen met haar moeder een diepere oorzaak hebben. Tegelijk moet Audrey met zichzelf in het reine komen, en knopen doorhakken over haar toekomst.'Door de opmerkzame regie en het knappe, introverte spel van Deneuve, Hands en Croze blijft het verhaal prettig onvoorspelbaar' (Cinema.nl)
Woensdag 22 en donderdag 23 september
Soul Kitchen
2009, Duitsland, 99 min.
Regie: Fatih Akin
Cast: Adam Bousdoukos (Zinos Kazantsakis), Moritz Bleibtreu (Illias Kazantsakis), Birol Ünel (Shayn Weiss), Anna Bederke (Lucia Faust), e.a.
Website: www.soul-kitchen-film.com
De Griekse Zinos Kazantsakis is eigenaar van het eetcafé Soul Kitchen in Hamburg. Op het menu van het restaurant staan weliswaar niet de meest verfijnde gerechten, maar door de vaste clientèle weet Kazantsakis het hoofd wel boven water te houden. Als zijn vriendin voor haar werk naar Shanghai verhuist, beginnen de tegenslagen zich echter op te stapelen. Zijn (criminele) broer wil een baan in het restaurant, hij krijgt een fikse hernia en wordt achtervolgd door een oude klasgenoot die hem uit wil kopen om op de plek van het restaurant een bedrijvenpand neer te zetten. Als toppunt neemt hij dan ook nog eens de culinair verfijnde Shayne Weiss in dienst als kok, die geen schnitzels met kartoffelsalat wil serveren. Het lijkt allemaal hopeloos, maar Zinos is een volhouder. Met eerdere films als Gegen die Wand (2004) en Auf der anderen Seite (2007) was Fatih Akin zeer succesvol. Familiegevoel is de kern van Fatih Akins filosofie. Niet je land, stad of wijk maakt wie je bent, maar de troupe, de gang, de club van getrouwen en geestverwanten om je heen. Het gaat om de mensen met wie je een klus volbrengt. Een feelgood boodschap die hij ditmaal lichtvoetig swingend heeft verfilmd. En, zoals bij al zijn films, heeft Akin ook voor Soul Kitchen een fijne soulvolle soundtrack samengesteld. De film won de Speciale Prijs van de Jury op het filmfestival van Venetië.Dinsdag 28 september, aanvang 19.30 uur
Los viajos del viento
2009, Colombia/Nederland/Argentinië/Duitsland, 117 min.
Regie: Ciro Guerra
Cast: Marciano Martinez (Ignacio Carillo), Yull Núñez (Fermín Morales), e.a.
Website: www.losviajesdelviento.net
Trailer: www.imdb.com/video/imdb/vi291701785/
Reizen, dat zit Ignacio Carrillo in het bloed. Het grootste deel van zijn leven is hij als juglar, vertolker van levensliederen, door Colombia getrokken, op zoek naar geld en applaus. Nadat hij zijn vrouw begraven heeft maakt de oude muzikant zich op voor een laatste reis. Met ezel en accordeon begint hij aan een lange, barre tocht naar het uiterste noorden van het land. Daar woont zijn oude mentor. Volgens de overlevering ontfutselde die de accordeon ooit aan de duivel zelf. De verbitterde Ignacio heeft gezworen nooit weer één noot te spelen op het helse instrument. Maar dan duikt de tiener Fermin op, als ongewenste reisgenoot. Als het aan hem ligt, verbreekt Ignacio zijn belofte. Uiteraard houdt Ignacio dit niet vol en wordt hij meerdere malen gedwongen zijn kunsten ten gehore te brengen. Dit levert enkele sublieme scènes met prachtige vallenatomuziek op. Muziek speelt de hoofdrol in Los viajes del viento. En de wind. De gekmakende woestijnwind. Maar op de juiste manier in een instrument gevangen klinkt hij betoverend, verleidelijk, gevaarlijk, duivels.'Dankzij de melancholieke muziek en de onwaarschijnlijk mooie landschappen blijft Los viajes del viento in het geheugen gegrift' (de Volkskrant)
Woensdag 29 en donderdag 30 september
Agora
2009, Spanje, 126 min.
Regie: Alejandro Amenábar
Cast: Rachel Weisz (Hypatia), Oscar Isaac (Orestes), Max Minghella (Davus), e.a.
Website: www.agorathemovie.com
In veel opzichten slaat regisseur Amenábar met Agora nieuwe richtingen in. Het Spaanse multitalent neemt ons mee naar het Alexandrië van de vierde eeuw na Christus. De Romeinen waren over het hoogtepunt van hun macht heen. We maken kennis met de slimme en mooie Hypatia, een filosoof en astronoom. Ze geeft les aan een gerenommeerde school. Daar breekt ze haar mooie hoofdje over de werking van ons zonnestelsel, maar moet tevens de vastgeroeste en achterhaalde standpunten van haar hoofdzakelijk mannelijke omgeving zien te doorbreken. Hypatia heeft een warme band met Davus, een van haar slaven. Op de agora, de marktplaats, tekent zich een heel andere strijd af. De heidenen, waartoe Hypatia zich ook rekent, raken in een strijd verwikkeld met de Christenen. De religieuze strijd is nadat het Christendom het stokje heeft overgenomen nog lang niet ten einde, want er staat alweer een nieuwe 'bedreiging' aan de stadspoorten te rammen in de vorm van het Jodendom. Het stuivertjewisselen van diverse wereldgodsdiensten is iets van alle tijden en doorgaans een langdurig proces, maar in Alexandrië vond het in een relatief kort tijdsbestek plaats. De historische gebeurtenissen in de Noord-Egyptische stad zijn van zo'n grote schaal, dat ze het drama en de lichte romantiek die Amenábar ook nog wil behandelen in de weg zitten. De relatie tussen Hypatia en Davus is uitermate complex. De twee ontmoeten elkaar op belangrijke keerpunten in de geschiedenis, maar het blijft raden naar hun beweegredenen en ware emoties.'Het camerawerk, grootse decors, visuele trucjes en de actiescènes zijn van hoogstaand niveau' (Film1)
Woensdag 6 en donderdag 7 oktober
Yo, también
2009, Spanje, 103 min.
Regie: Álvaro Pastor en Antonio Naharro
Cast: Pablo Pineda (Daniel), Lola Dueñas (Laura), Joaquín Perles (Pepe), Consuelo Trujillo (Consuelo), Teresa Arbolí (Rocío), Ramiro Alonso (Quique), Lourdes Naharro (Luisa), e.a.
Website: www.yotambienlapelicula.com
Yo, también was de publieksfavoriet op het laatste filmfestival van Rotterdam. Pablo Pineda, die de mannelijke hoofdrol speelt, is in werkelijkheid de eerste Europese man met het syndroom van Down die afstudeerde aan de universiteit. In Yo, también (Ik, ook) speelt hij de dertiger Daniel die dankzij de intensieve steun van zijn ouders gedurende zijn hele leven intellectueel is geprikkeld. Al snel kan hij aan de slag bij een overheidsinstelling in Sevilla, waar hij de vrijzinnige Laura (uitstekend vertolkt door Lola Dueñas) ontmoet. Ondanks hun eerste ongemakkelijke kennismaking raken de twee verwikkeld in een bijzondere vriendschap. Natuurlijk trekt dit de aandacht van familie en vrienden, die denken dat Laura misbruik maakt van Daniel en hem uiteindelijk met een gebroken hart zal achterlaten. Een film maken over een verliefd hoofdpersonage met een (verstandelijke) handicap is een delicate kwestie. Álvaro Pastor en Antonio Naharro zijn uiterst fijngevoelig met de thematiek omgesprongen en dat heeft ervoor gezorgd dat Yo, también een bijzondere film is geworden die zich vrijwaart van stereotiepe beelden. De geloofwaardigheid van de relatie tussen Laura en Daniel weten ze in stand te houden. Vanuit Daniels perspectief worden de vooroordelen rond mensen met het downsyndroom, de verwachtingen die hij zelf heeft in de liefde en de te nemen hindernissen die daarmee gepaard gaan, in een realistisch kader geplaatst. De bijzondere humor en de zelfspot van Daniel en de verfrissende directheid van de totaal niet politiek correcte Laura, dragen bij aan een prettige kijkervaring.'Yo, también was de zeer begrijpelijke publieksfavoriet tijdens het afgelopen filmfestival van Rotterdam: de makers behandelen het gevoelige onderwerp met een oprechtheid en humor die je daarbij niet vaak tegenkomt' (de Filmkrant).
Dinsdag 12 oktober, aanvang 19.30 uur
Gordos
2009, Spanje, 110 min.
Regie: Daniel Sánchez Arévalo
Cast: Antonio de la Torre (Enrique), Roberto Enríquez (Abel), Véronica Sánchez (Paula), Leticia Herrero (Sofía), Raúl Arévalo (Álex), Fernando Albizu (Andrés), Teté Delgado (Beatriz), Marta Martín (Nuria), Adam Jezierski (Luis), María Morales (Leonor), e.a.
Trailer (NL): www.youtube.com/watch?v=jZgKrpXa4mg
'Kilo Away' heet het wondermedicijn tegen overgewicht dat de gladde en superslanke presentator Enrique in een spotje aanprijst, waarmee de Spaanse film Gordos opent. De commercial en het vierstappenplan om af te slanken vormen de rode draad in een film die bevolkt wordt door dikke mensen op weg naar zelfacceptatie. Vier daarvan gaan in therapie en gedurende de film volgen we hun wel en wee. De pillen blijken uiteraard niet te werken. Enrique, al snel weer lijkend op zijn vóór-foto, meldt zich bij een praatgroep voor mensen met overgewicht. Net als een seksueel gefrustreerd, katholiek meisje, een man die voor zijn vijftigste het roer wil omgooien en een carrièrevrouw die is gaan schransen sinds haar vriend in het buitenland zit. Wie zich slecht voelt, zoekt zijn troost bij een reep chocolade of een bak ijs. Gordos (Dikkerds) leert tussen de lach en de traan door veel over de oorzaken van overgewicht. Dik zijn maskeert vaak een dieper liggend probleem. Wat de personages doet aankomen is volgens de regisseur geen pizza, ijs of hamburgers, maar hun onvermogen om alledaagse problemen te verteren. Sánchez Arévalo voert in zijn film personages op die worstelen met homoseksualiteit, religie, zwangerschap, overspel en pesten. Gordos wordt zo tot een mengeling van drama en komedie.Woensdag 13 en donderdag 14 oktober
Le père de mes enfants
2009, Frankrijk/Duitsland, 110 min.
Regie: Mia Hansen-Løve
Cast: Louis-Do de Lencquesaing (Grégoire Canvel), Chiara Caselli (Sylvia Canvel), Alice de Lencquesaing (Clémence Canvel), Eric Elmosnino (Serge), e.a.
Website: www.filmsdulosange.fr (Fr) www.ifcfilms.com (Eng)
Grégoire Canvel heeft een kleinschalig productiebedrijf dat met name gericht is op het produceren van kleine arthouse films. De ambitieuze, charmante Canvel heeft door de jaren heen echter te veel financiële risico's genomen met zijn films en staat nu op de rand van een faillissement. We zien zijn transformatie van gepassioneerde, enthousiaste producent en vader tot moedeloze, uitgebluste veertiger. De neerwaartse spiraal kent geen duidelijk begin. Wat eerst nog net goed ging, gaat plotseling net fout. Grégoire klampt zich vast aan de rol die hij kent, in zijn werk en thuis. Zijn gezin probeert hij zoveel mogelijk af te schermen van zijn stijgende financiële en geestelijke wanhoop. Alleen in korte flitsen zien we een glimp van wat er werkelijk in hem omgaat, als hij plotseling hondsmoe een dutje doet in zijn kantoor. De film volgt hem in zijn verwoede pogingen een goede balans te vinden tussen het overeind houden van zijn bedrijf en zijn verplichtingen als toegewijde echtgenoot en vader. Zelfs onder hoogspanning zijn er de onderonsjes met zijn geweldig leuke dochters. Onverdeelde aandacht kan hij ze zelden bieden, maar de wederzijdse liefde spat er van af. Scènes waarin Canvel thuiskomt van zijn werk en de avond doorbrengt met zijn vrouw en dochters voelen zelfs zo realistisch aan dat je geregeld het gevoel krijgt naar iets te kijken dat eigenlijk te persoonlijk is om in beeld te brengen. De eerste helft van de film is gericht op de crisis, de tweede op de verzengende stilte ná de storm. De nasleep. Hoe een financiële klap opeens overgaat in een familiedrama. Mia Hansen-Løve (1981) laat met Le père de mes enfants zien dat levenservaring geen vereiste is om een volwassen film te maken. Ze won er de Speciale Prijs van de Jury mee op het filmfestival van Cannes.'Een ontroerende en aangrijpende film van een van de grootste talenten van de Franse cinema van dit moment' (NRC)
Woensdag 20 en donderdag 21 oktober
Ajami
2009, Duitsland/Israël, 120 min.
Regie: Scandar Copti, Yaron Shani
Cast: Shahir Kabaha (Omar), Fouad Habash (Nasri), Nisrine Rihan (Ilham), Elias Saba (Shata), Youssef Sahwani (Abu-Lias), Ibrahim Frege (Malek), Scandar Copti (Binj), Eran Naim (Dando Ben David), e.a.
Trailer: www.imdb.com/video/screenplay/vi2903115545
Ajami werd dit jaar genomineerd voor een Oscar. Ajami is een wijk in de Israëlische stad Jaffa, waar Joden, Moslims en Christenen naast elkaar wonen. Gezamenlijk, niet gebroederlijk. Nasri en zijn grote broer Omar vrezen het ergste voor hun familie nadat een oom per abuis een prominente figuur van een machtige clan heeft beschoten. Omar moet de kastanjes uit het vuur halen. Daarnaast heeft hij een riskante affaire met de dochter van zijn christelijke baas, een restauranthouder met connecties. Dando is een wrokkige Joodse politieman wiens jongere broer als soldaat verdween, vermoedelijk vermoord door Palestijnen. De jonge Palestijnse illegaal Malek heeft geld nodig voor zijn moeders operatie. De Palestijn Binj past met tegenzin op een voorraad drugs en probeert een relatie met zijn Joodse vriendin op te bouwen. Er is ruzie tussen Arabische hangtwintigers en een Joodse bejaarde. De levens van de grotendeels uit amateurs bestaande cast kruisen elkaar, de draadjes maken kortsluiting en geweld volgt, abrupt en onverwachts. De film draait dan terug, pikt de draad van een ander leven op, tot alles verklaard is en de knoop van misverstanden, vooroordelen, vuile opzetjes en goede bedoelingen ontrafeld is. En zo ligt het steeds aan zowel de trefzekere regie, de dwingende montage als aan een scenario dat ondanks alle ruimte voor improvisatie recht op het doel afgaat, dat Ajami zo'n verpletterende indruk maakt. Fascinerend om te ontdekken hoe het allemaal zover gekomen is.'Verpletterend filmdebuut is bloedstollend én betrokken' (Cinema.nl)
Dinsdag 26 oktober, aanvang 19.30 uur MOVIEZONEMother (Madeo)
2009, Zuid-Korea, 128 min.
Regie: Joon-ho Bong
Cast: Hye-ja Kim (Moeder), Bin Won (Yoon Do-joon), Ku Jin (Jin-tae), e.a.
Website: www.motherfilm.com
Het slachtoffer in Bongs vierde speelfilm is een schoolmeisje, dat 's ochtends met een ingeslagen schedel wordt aangetroffen op het dak van een verlaten gebouwtje, en door iemand (de dader?) zo is geposteerd dat ze uitkijkt over een armoedige wijk van een Zuid-Koreaans provinciestadje. Verdachte is de geestelijk ietwat gehandicapte Do-joon, een slome jongen met Bambi-ogen en voorover gekamd haar. Hij was in de buurt, en dronken, en ondertekent vlot een schuldbekentenis. Er is wel een complicatie: in feite herinnert Do-joon zich niks van de daad. Of hij verzint dat geheugenverlies natuurlijk. Mother prikkelt de kijker voortdurend tot het afvinken van alle mogelijke scenario's. Met de aanhouding van de verdachte begint de strijd van de moeder, die weigert te geloven dat haar zoon schuldig is. Daar heeft ze ook reden toe: zo onschuldig blijkt het dode schoolmeisje niet te zijn, en buiten haar zoon doolt er nóg een verdachte en potentieel gevaarlijke dorpsgek rond. En wat te denken van de zwerver die getuige was, of van de beste vriend van haar zoon, die dubbelspel lijkt te spelen? Gaandeweg daalt Bong diep af in de psyche van de moederfiguur (weergaloos gespeeld door Hye-ja Kim), die monsterlijke trekjes krijgt, en geen middel schuwt om de onschuld van haar bloed te bewijzen.'De film blijft tot het laatste moment intrigeren en geen moment is deze perfect uitgebalanceerde mix van misdaadkomedie, thriller, drama en mysterie voorspelbaar' (FilmTotaal)
Woensdag 27 en donderdag 28 oktober
Samson and Delilah
2009, Australië, 101 min.
Regie: Warwick Thornton
Cast: Rowan McNamara (Samson), Marissa Gibson (Delilah), Mitjili Gibson (Nana), Scott Thornton (Gonzo), e.a.
Website: www.samsonanddelilah.com.au
Veroordeeld, lijken ze. De Aboriginal-wees Samson rijdt iedere dag uit verveling rond in een boodschappenkarretje en probeert een plaatsje te krijgen in de lokale band die voortdurend dezelfde muziek speelt. En het aboriginalmeisje Delilah, opgezadeld met de zorg voor haar oma, die leeft van de schamele opbrengst van de traditionele schilderijen die ze samen maken. De opkopende blanke Australiër verdient er een veelvoud aan in de stad. Een stoffig en monotoon bestaan, dat is de norm in een afgelegen aboriginal-gemeenschap in de woestijn rond Alice Springs, in het Australische binnenland. Als de oma van Delilah komt te overlijden wijt de gesloten gemeenschap dit aan haar. Zij en Samson besluiten te vluchten naar de stad in de hoop op een beter leven. Regisseur Warwick Thornton, zelf aboriginal, legt uiterst subtiel de ontluikende verliefdheid tussen de tieners vast. Dat de twee voorbestemd zijn voor elkaar, zoals Delilah's oma voor haar sterven nog voorspelt, is al snel duidelijk. Of ze elkaar kunnen redden is de vraag. Vooral Marissa Gibson, gezegend met een prachtige getroebleerde blik, maakt indruk als Delilah. In de film is voldoende ruimte voor humor, vooral in de wijze waarop Delilah Samson voortdurend op zijn plaats zet. Het ontroerende einde biedt aanknopingspunten voor een toekomst waarin de twee het misschien beter zullen hebben. Samson and Delilah werd bekroond op het filmfestival van Cannes en miste op een haar na de Oscarnominatie voor beste niet-Engelstalige film.Teksten: Wim Litjens
Tekstredactie: Jurgen Hennissen
Bronnen: IMDB, NRC, Filmfocus.nl, Cinema.nl, de Volkskrant, de Filmkrant, Film1, FilmTotaal
Tip: uitgebreide informatie over films vindt u op: The Internet Movie Database.
Deze pagina wordt belangenloos aangeboden door www.roermond.com.
Webredactie: Paul Kersten
Roermond.com is een initiatief van Spirit Solutions BV.